Bert Mooiman

Van 1993 tot 2000 werkte hij als pianosolist voor Het Nationale Ballet. Sinds 2000 is hij als docent hoofdvak muziektheorie, piano en improvisatie en als onderzoeksbegeleider verbonden aan het Koninklijk Conservatorium. In 2021 promoveerde hij aan de Universiteit Leiden met het proefschrift ‘An Improvisatory Approach to Nineteenth-Century Music’, en werd daarmee de eerste Nederlandse pianist met een doctoraat in de muziek. Hij is betrokken bij diverse internationale projecten rond het improvisatieonderwijs, en was gastdocent in o.m. Londen, Boekarest en Graz. e

Vanuit zijn achtergrond als klassiek ‘toetsenist’ is Bert Mooiman een warm pleitbezorger voor historische toetsinstrumenten. Zijn instrumentencollectie omvat een clavichord, een tafelpiano (1830), twee historische vleugels (1878 en 1900), een pedaalharmonium en diverse Franse drukwindharmoniums. Van 1989 tot 2024 was hij vaste organist van de Nieuwe Badkapel (Den Haag), waar hij nauw betrokken was bij de restauratie van het Van Dam-orgel uit 1926. Tot 2011 was hij daarnaast titulair organist van de Grote of Onze-Lieve-Vrouwekerk te Breda. Als organist is Bert Mooiman regelmatig te gast bij het Rotterdams Philharmonisch Orkest.

foto: Hans Schellevis

De pianist, organist, kerkmusicus en muziektheoreticus
Bert Mooiman studeerde aan het Koninklijk Conservatorium (Den Haag). Hij behaalde de diploma’s Uitvoerend Musicus piano en orgel cum laude, en ontving de Fock-medaille voor zijn bijzondere artistieke prestaties. Hij won prijzen op internationale orgelconcoursen in o.a. Groningen en Ljubljana. De hoofdvakstudie Theorie der Muziek sloot hij af in 2003 met het artikel ‘Olivier Messiaen en de Franse harmonie’ dat werd gehonoreerd met de Martin J. Lürsenprijs.